‏''‏white Dwarf‏ ''
‏
یا کوتوله‌ی سفید آخرین مرحله‌ی زندگی ستاره‌ای تقریبا به جرم خورشید‎ ‎بعد از طی مرحله‌ی نوباوگی یعنی جمع آوری هیدروِژن ‏کافی ستاره شروع به شکل‌گیری می‌کنه. بدین ترتیب که گازبراثرگرانش خودش اصطلاحا میرمبه (به درون سقوط می‌کنه) بعد ازاین که ‏به اندازه‌ی کافی چگال شد واکنش‌های همجوشی هسته‌ای (تبدیل هیدروژن به هلیوم و...) اتفاق می‌افته. انرژی حاصل ازاین واکنش ‏و گرانش ستاره تا مدت‌های طولانی (چندین بیلیون سال)هم‌دیگر را خنثی می کنن وستاره درحالت نسبتا پایداری بسرمی‌بره تازمانی که ‏سوخت هسته‌ای به پایان می‌رسه و ستاره دیگه منبع انرژی برای مقابله با گرانش قوی خودشو نداره و شروع به رمبیدن می کنه. لایه‌های ‏بیرونی ستاره شروع به منبسط شدن میکنه ودر نتیجه ستاره به حجمی چندین برابربزرگترازحجم اولیش میرسه. چون دمای سطحیش کم ‏شده وحجمش هم زیاد به اصطلاح‎ ”Red Giant”‎یا غول‌سرخ کفته می‌شه. لایه‌های انبساط یافته به بیرون پرتاب میشن و بدین ترتیب ‏انفجار نواختر یا اگر جرم ستاره یه کم بیشتر باشه ابرنواختری اتفاق میفته. بعد از دور شدن لایه‌ها جرم باقیمانده شروع به رمبیدن می‌‏کنه و کوچیک و کوچیکتر میشه تا تقریبا به قطر زمین میرسه.چگالی فوق‌العاده زیادی داره و مملو از هلیوم. چون نورش در طیف ‏مرئی به طرف سفید گرایش داره بهش کوتوله سفید میگن. دیگه تا آخر عمرش تو همین مرحله می‌مونه تا کلا خاموش شه. همین. خورشید ‏تموم شد! چیزی که هیچکس فراموشش نمی کنه‏‎.‎